Een nieuw leven?

maandag, november 25 2 opmerkingen:

Ik wou weer schrijven. Mijn posts zijn niet meer wat ze waren. Ze komen eerder zeldzaam en onverwacht voor. Ze zijn niet gevuld met foto's. Ze zitten enkel boordevol mijn eigen gedachten. Ach.

Vandaag vertelde iemand me dat hij, na zijn verblijf in deze school, een nieuw leven ging beginnen. Of ja, een nieuw leven, is wat je een nieuw leven noemt natuurlijk. Hij had het niet over nooit meer alcohol drinken en enkel plantaardige dingen eten. Ook niet over het aansluiten bij een nieuwe religie. En toch, ik vond het fascinerend.

Al is de term 'nieuw leven' vaag. En zó persoonlijk, dat ook. Nieuw leven doet me denken aan goede voornemens, en een nieuw jaar. Ik wil mijn nieuw leven echter beginnen als ik terug in België ben. Ik wil iets hebben om me op te focussen, wil me zowel mentaal als fysiek goed voelen, óók in België.

Hoe ik het juist allemaal wil aanpakken, weet ik nog niet. Misschien volgen er wel enkele posts, zoals youtubester Alivia d'Andrea met haar 'glow up diaries'.

wil me meer verdiepen in de maan, de verschillende standen van de maan en de betekenis daarvan
wil me meer verdiepen in mijn eigen menstruatiecyclus, hoe het me beïnvloedt, hoe het mijn sportprestaties beïnvloedt...
wil me verdiepen in mannelijke en vrouwelijke energie/kracht; het boek 'woman up' van eva daeleman uitlezen
wil me verdiepen in gezonden voeding en het effect van gezonde voeding op mijn leven/humeur/..
wil me verdiepen in yoga, ochtendstretching, ...
wil lezen voor het slapen gaan in plaats van op m'n schermpje zittenn
wil me inschrijven voor de universiteit, wil zeker zijn van mijn keuze
wil met de auto leren rijden, en veel oefenen, minder stress hebben
wil me verdiepen in het intuitieve eten, in mindfulness
wil nadenken over wat ik wil doen met mijn creativiteit
wil me verdiepen in het schrijven/bloggen/overbrengen met woorden
wil me verdiepen in een minimalistisch leven
wil meer mijn eigen was doen, eigen kamer kuisen, eigen eten klaarmaken, zelf naar de winkel gaan
wil me meer verdiepen in hoe ik een beetje geld kan verdienen door te doen wat ik graag doe
wil een groot bord/papier vol met doelen voor mijn twintigste levensjaar (!!!!!!!) craaazy
wil genieten van het leven en leven in het moment
wil zoveel mogelijk gaan wandelen/lopen/fietsen/bewegen
wil meer workouts gaan doen
wil meer dansen op muziek zonder me te schamen - en ook zingen
wil nog veel dagboeken volschrijven en bijhouden
wil me meer verdiepen in het gebruiken van natuurlijke verzorgingsproducten, geurtjes, stenen, kaarsen
wil me verdiepen in verschillende karakters, verschillende relaties, manieren om vriendschappen te onderhouden
wil me verdiepen in zelfliefde en zelfacceptatie
wil meer brieven schrijven naar toekomstige ik
wil meer brieven schrijven in het algemeen
wil meer momenten vastleggen van het leven; door foto's, filmpjes, tekstjes ...
wil meer in het nu leven
wil mooie mensen een plaatsje geven in mijn leven zodat ik ze niet vergeet
wil trainen voor een halve marathon

Heel erg veel ideëen dus op dit moment. Heel erg veel. Hopelijk stopt het niet bij deze ene post, maar kan ik je meenemen in het avontuur naar de nieuwe versie van mezelf. Oké doei. Weer een chaotische post. Zo chaotisch dat ik niet eens weet hoe ik moet afronden.

Grootva

dinsdag, november 5 3 opmerkingen:

tranen
huilen
eigenlijk is het prachtig
hoe het verdriet letterlijk uit ons stroomt
hoe het verdriet zijn weg vindt
naar buiten
zijn weg uit ons
een weg of manier
van loslaten
alles loslaten en huilen
gewoon huilen

eigenlijk is het prachtig
dat wij, mensen,
voelen
gevoelens hebben

het is prachtig iemand te missen
huilen om iemand
het is niet meer dan een reflectie
een weerspiegeling
van de liefde die je gevoeld hebt
of de liefde die zal ontbreken

niet dat het nu prachtig is
maar ik hoop dat het dat wordt

Zorg goed voor jezelf #2

maandag, oktober 21 3 opmerkingen:

Misschien een heel erg eerlijke update. Misschien te eerlijk. Te open. Whatever. 

Toen ik schreef om goed voor jezelf te zorgen, voelde ik me daarna best opgelucht. Ik had het kunnen schrijven, omschrijven. Ik had er woorden op kunnen plakken. Het voelde alsof ik weer wat transparanter kon zijn naar de buitenwereld toe. Ik wil gewoon eerlijk kunnen zijn. Geen omwegen. Gewoon de waarheid. De pure waarheid. En die is nooit volledig rooskleurig. We zijn maar mensen, toch?

De waarheid is nooit altijd rooskleurig, maar soms gebeuren er wél heel erg mooie dingen in het leven. Dingen die we in de spotlight mógen zetten. We hoeven niet te focussen op de dingen die ontbreken, de dingen die we niet zijn of hebben. Dat hoeven we niet. Alleen is dat soms niet altijd zo makkelijk. Eerder een hele uitdaging.

Ik heb de afgelopen dagen veel tijd gehad om na te denken. Heb inspirerende videos bekeken, inspirerende podcasts beluisterd. Veel tijd om dingen op een rijtje te zetten. Ik heb het afgelopen jaar enorm veel geleerd; hoe ik van mezelf kon houden, hoe ik me gelukkig(er) kon voelen. Hoe ik mijn zelfwaarde niet mocht bepalen aan de hand van het getal op de weegschaal. En toch. Ik merkte dat de monsters het nog vaak van me overnamen. Vaak zonder dat ik het zelf doorheb. Het zit in kleine dingen, kleine 'gewoontes'. Dingen die ik als een automatisme doe. 

En toch. Iets in me is nog altijd bang. Bang om bij te komen. Omdat gewicht bijkomen voor mij méér is dan 'gewicht bijkomen'. Er komen zoveel meer gevoelens en emoties bij kijken. Alsof ik dan slecht ben, mislukt. Alsof ik geen 'uithouding' heb, alsof ik niet gezond ben, een slechte levensstijl heb. Maar ook alsof ik het niet waard ben om geliefd te zijn, het niet waard ben om bepaalde kleren te dragen. Alsof ik gewoon niet goed genoeg ben. Nooit. Het is een combinatie van verschrikkelijke gevoelens. 

Gewicht bijkomen - fysiek dan - was makkelijker dan ik gedacht had. Dat ging relatief vlot. Alleen loop ik een beetje achter met het accepteren van dat extra gewicht. Met het accepteren van mijn benen die niet meer mijn benen van een jaar geleden zijn. Dan komen al die vervelende emoties naar boven en haal ik mezelf naar beneden. En om de vicieuze cirkel rond te maken, heb ik dat dan gecombineerd met een eetbui. 

Door het luisteren naar andere mensen, via de podcastst of youtube, opende ik enkele dagen geleden mijn ogen. Het probleem zit niet in het eten. Het zit meer in de zelfliefde die ontbreekt. (En waarschijnlijk was het dat wat mijn psycholoog me in het begin wou duidelijk maken; het eten was slechts een deel van het probleem) Zelfliefde. Het is iets vreemds en onduidelijk. Iets wat zo persoonlijk en universeel is. Kijk eens naar jezelf in de spiegel. En lach. Lach naar jezelf. Voelt vreemd aan hé? En het is nog vreemder om te zeggen dat je jezelf graag ziet. Vreemd, maar ontzettend belangrijk. 

Zelfliefde kan je in verschillende manieren uiten, er zijn oneindig veel mogelijkheden. Het zijn kleine, maar ook grote dingen. Het is alleen soms moeilijk om uit te zoeken wat je juist nodig hebt. Wat heb ik, nu, nodig? Is het een warme douche? Een wandeling? Lachen met vriendinnen? Het kan zoveel zijn, en toch lijkt het soms zo'n uitdaging. Alsof we vergeten zijn hoe we voor onszelf moeten zorgen. En zwart op wit lijkt het zoveel makkelijker dan in realiteit. Ik was ook weer even vergeten hoe ik het moest doen. Het is veel makkelijker om in de oude - slechte - gewoontes te hervallen. 

Oké, dit was best een zooitje van gedachten die me overal en nergens naartoe brachten. Ik hoop gewoon dat je straks naar die spiegel gaat en iets zegt tegen jezelf. Maakt niet uit wat, als het maar positief is. Jezelf aanmoedigen om je beste zelf te zijn/worden, om jezelf graag te zien. Je mag zijn wie je bent.

Liefs,

Een maand in het buitenland

dinsdag, september 10 2 opmerkingen:

Ja, hoe zit het daar eigenlijk?

100 dingen die me gelukkig maken